witajcie

od dziś blog funkcjonuje pod nowym adresem http://blog.coachartur.pl

do popisania

podobno już się prawie nie zdarzają bębny z naciągami zrobionymi ze skóry; może jeszcze czasem jakiś się w Szkocji trafi, tyle że też raczej nie nówka sztuka; do rzeczy, bo tak w ogóle to ja o czym innym chciałem

...ale ja się ciągle emocjonuję takimi zdarzeniami; nie żebym tracił możliwość sprawnego funkcjonowania, tylko... no właśnie, spinam się

dzisiaj coś z pogranicza lingwistyki, organizacji, zarządzania i prakseologii; o ile oczywiście nie użyłem tych trudnych wyrazów niepoprawnie

wielce to modne i eleganckie głosić wszem i wobec, że „nasza firma inwestuje w kapitał ludzki”; znam sporo miejsc, gdzie wspomniana deklaracja pokrywa się z rzeczywistością – może nie w 100%, ale jednak – i co ciekawe, stoi za nią świadomość dlaczego „nasza firma inwestuje”; ale ostatnio trafiłem do wielu przedsiębiorstw, w których... a zresztą – zacznę od początku

jak fala, to fala; znaczy: jeśli raz mi się coś przytrafi, to na bank wkrótce będę miał powtórkę - było o tym już niejeden raz; tym razem o modzie na coaching; za przeproszeniem kejs stady serwuję

podobno nic dwa razy się nie zdarza, a jednak; po latach mógłbym spokojnie wrócić od starego excela, zmienić wielkości wejściowe i podać wynik; nie wróciłem, bo dawnego arkusza nie mam; skleciłem nowy

przysłowie mówi: raz na wozie, raz pod wozem – całkiem podobnie jest z rekrutacją, pozyskiwaniem klientów, tematów, zleceń etc.: raz się zasiada w groźnej (lub nie) komisji, a raz stroi miny i gra herosa przed groźną (lub nie) komisją; a czasem trzeba wygrać casting, żeby móc organizować następne; sam lajf

zimno się porobiło; koksowniki stoją to tu, to tam; ludzie tupią, chuchają, gadają

nadmieniałem już kiedyś, że tematy chodzą stadami? z tego co pamiętam, tak - a jeżeli nawet nie, to co za różnica? no to, albo podtrzymuję stanowisko, albo informuję o nim niniejszym premierowo